Ontmoetingen
Allereerst wat frustraties van me af schrijven!
Al zeven maanden ga ik met Iron trouw twee keer per week naar de plaatselijke hondenschool. Daar hebben (hadden) we beide veel plezier in.
Iron en ik gaan naar de hondenschool voor ons plezier, om samen te kunnen werken, puur als hobby. Het wedstrijdgebeuren boeit ons dan ook weinig.
Daar is trouwens de tijd die ik met Iron heb te kort voor.
Tot oktober hadden we twee heel lieve instructeurs, niks 'moest' en beide heren hielden rekening met het feit dat Iron geleidehond wordt en dus een aantal oefeningen niet mag doen of anders moet doen.
Ik heb ontzettend veel van hen geleerd.
Na het overgangsexamen kwamen we in een volgende klas terecht, al van bij het begin was duidelijk dat er niet veel leute meer aan was. Week na week deden we dezelfde oefeningen, in dezelfde volgorde.
Verleden week donderdag hadden we nog maar eens overgangsexamen. Ik had al niet te veel verwachtingen, we stoten immers telkens weer op hetzelfde probleem, één van de oefeningen is 'volgen' en dus netjes naast lopen terwijl Iron 'vooraan' moet lopen en liefst ook nog met een beetje spanning op de lijn.
Dat laatste doet mijn kanjer dan ook super; maar op de hondenschool weigeren ze daar rekening mee te houden.
Toch was de ontgoocheling groot toen de hoofdinstructrice op het einde van het examen kwam zeggen dat Iron het meer dan goed gedaan had, maar dat het 'volgen' op niks trok.
Dit getuigt van weinig begrip en respect voor de opleiding van Iron!
Verder was het deze week, de week van de ontmoetingen!
Woensdag moest ik naar het plaatselijke belastingskantoor voor de aankoop van onze nieuwe auto. Ik klopte op de deur en tot mijn grote verbazing zat er een knappe Golden Retriever, met een jasje aan, naast het bureau van z'n vrouwtje. Een hulphond van Hachiko zo bleek. Iron had duidelijk geen hond verwacht, maar negeerde hem toch flink.
Om naar beneden te gaan maakten we gebruik van de trap, een volledig open-trap die Iron zonder te twijfelen netjes af ging.
Mijn witte vent verbaast me elke dag opnieuw; zaterdag volgde hij (tijdens ons toertje door de stad) elk bevel feilloos op. Negeerde voor het eerst de vogelkooi in de shopping en gedroeg zich voorbeeldig in de apotheek, de Carrefour en het reisbureau.
Ik kreeg veel lieve reacties, mensen die vol bewondering kwamen vragen wat voor ras Iron is en ik moest veel mensen overtuigen om toch maar niet te aaien.
Uiteraard zijn er ook altijd idiote mensen die zich kost wat kost interessant willen maken door te roepen, lokgeluiden te maken, te 'blaffen' of te 'miauwen'.  Jammer, dat mensen nog steeds niet beseffen wat voor gevaarlijke situaties dat kan veroorzaken voor iemand met een visuele handicap.
KNGF (de Nederlandse geleidehondenschool) lanceerde onlangs onderstaand filmpje:
Zowat zes maanden geleden kwamen we in de stad een Golden Retrievertje in opleiding tegen; en vandaag ontmoetten we datzelfde gastgezin nogmaals. De vrouwtjes maakten een praatje, terwijl beide heren er rustig naast stonden zonder veel aandacht te hebben voor elkaar. Wat een verschil! Ook deze blonde knapperd mag binnenkort terug naar zijn geleidehondenschool.
Zondag besloten we plots om met Ami en Iron naar de Loonse en Drunense Duinen te rijden, een schitterend natuurgebied tegen Tilburg aan.
Het is een uitgestrekt domein waar honden los mogen lopen en de jongens vonden het dan ook geweldig: veel plaats en veel hondenvriendjes. | 
